Sığır Irkları: Boz Irk - Onur Çelikörs

Sığır Irkları: Boz Irk


Boz sığır ırkının yayılma alanı Türkiye’nin Trakya, Marmara, Kuzey ve İç Ege, Batı Anadolu bölgeleridir. Balkan ülkelerinde de yetiştiriciliği yapıldığı için Plevne Sığırı olarak da bilinir. Bu bölgelerin iklim ve çevre şartlarına adapte olmuş ve fakir gıda ile yetinen bir ırktır. Kombine, et ve süt verimine sahiptir. Nesli tükenme tehlikesi altında olup, gen kaynağı olarak muhafaza edilmektedir.

Genel Tanımı

Vücut sağlam yapılıdır. Sağrının kuyruk sokumuna yakın kısmı oldukça dardır, bu nedenle üstten bakıldığında üçgen şeklinde görünür. Erkeklerde vücut önden arkaya doğru daralır. Sağrı cidagoya göre daha yüksektir. Kıl rengi açık gümüşiden koyu kül rengine kadar değişir. Boğaların göz etrafında gözlük gibi koyu bir halka mevcuttur. Mermenin etrafı ise siyah bir halka ile çevrilidir. Kulakların içi siyah kıllarla kaplıdır. İnekler boğalara göre daha açık renkli olurlar. Genellikle boyun, döş, göğüs, omuzların alt kısımları ve bacaklar vücudun diğer yerlerine göre daha koyudur. Deri rengi koyu gri, tırnaklar ise siyahtır. Anüs bölgesinin siyah renkte olması ırkın saflığı konusundaki işaretlerden biri olarak kabul edilir. Buzağılar açık kahverengi doğar, büyüdükçe renk griye dönüşür. Erkek ve dişiler boynuzludur. Boynuzlar hilal şeklinde, yapısı dairesel kesitli ve boğumsuzdur.


Irka Özgü Özellikleri

Ani yem değişikliklerine dayanıklıdır. Düşük kalitedeki yemleri değerlendirebilecek sindirim sistemine sahiptir. Her türlü olumsuz doğa şartlarına, yetersiz beslenmeye ve hastalıklara karşı oldukça dayanıklıdır. Hastalandığı takdirde çok hızlı iyileşir. Güçlü ve sert tırnaklara sahiptir. Hırçın ve saldırgan mizaçlı olup, yavrusunu ve mensubu olduğu sürüyü koruma içgüdüsü oldukça gelişmiştir. Sürüden herhangi bir yavru alınmaya çalışıldığında anasıyla birlikte tüm sürü saldırıya geçer. Tehlike sezdiklerinde ise sürü toplanarak daire şeklinde savunma pozisyonu alır. Sağıma alıştırılması çok güçtür. Buzağılarını görmeden sütlerini indirmezler.

Yetiştirme Koşulları

Irkın doğal yaşam alanları genelde dağlık bölgelerdeki orman içleri ve engebeli arazilerdir. Bu tür alanlarda insan müdahalesi olmadan yaşama, beslenme ve üreme yeteneğine sahiptir. Kış ayları dışında yem masrafı bulunmayan ve çoban gerektirmeyen sığırlardır. Çevre şartlarının iyileştirildiği durumlarda hem süt, hem de et verim kabiliyetlerini artırabilirler.

Vücut Ölçüleri ve Verim Özellikleri Erkek Dişi
Cidago Yüksekliği (cm) 123-128 115-120
Vücut Uzunluğu (cm) 120-125 110-115
Doğum Ağırlığı (kg) 24-26 22-24
Ergin Canlı Ağırlık (kg) 450-500 300-400
Damızlıkta Kullanma Yaşı (ay) - 24-28
Günlük Canlı Ağırlık Artışı (g) 1000-1100 -
Laktasyon Süt Verimi (lt) - 1000-1200
Laktasyon Süresi (gün) - 210-230
Sütte Yağ Oranı (%) - 4-5
Yayını paylaş:
author

Hakkımda

Ben Veteriner Hekim Onur Çelikörs, 1989 yılında Ankara'da dünyaya geldim. Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi'nden 2011 yılında mezun oldum ve yüksek lisansımı 2014 yılında Zootekni Anabilim Dalı'nda tamamlayarak Ziraat Yüksek Mühendisi unvanı aldım. Askerlik görevimi yerine getirdikten sonra, Ankara Üniversitesi Veteriner Fakültesi'nde başladığım Veteriner Hekimliği eğitimimi 2020 yılında tamamladım. Bu web sitesinde hayvan sağlığı ve hayvansal üretim konularında yazılarımı yayınlıyorum.

0 yorum:

Yorum Gönderme